Loading...Υπάρχει κάτι παράξενα γοητευτικό στο να πέφτεις πάνω σε ένα μικρό δημιουργικό έργο από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 και να συνειδητοποιείς ότι προσπαθούσε πράγματα που οι περισσότερες πλατφόρμες δεν θα αγγίζαν ακόμα. Αυτή η μικρή γωνιά του δικτύου Extreme Movie Pass ήταν ακριβώς αυτό — ένα σύντομο, περίεργο πείραμα που κατά κάποιον τρόπο κράτησε πολύ μετά την στιγμή του. Δεν χτίστηκε για να είναι μεγάλο ή θορυβώδες; απλά εξερεύνησε μερικές ιδέες με μια ήρεμη αυτοπεποίθηση που φαίνεται εκπληκτικά φρέσκια σήμερα.
Αυτό που έκανε το έργο να ξεχωρίζει δεν ήταν η κλίμακα ή η φιλοδοξία, αλλά η διάθεση πίσω από αυτό. Οι δημιουργοί δεν προσπάθησαν να κυνηγήσουν τάσεις ή να επιβάλουν κάποιο βαρύ concept. Απλά άφησαν τους συμμετέχοντες να συνεργαστούν με έναν χαλαρό, ανοιχτό τρόπο, δίνοντας σε όλο το πράγμα έναν ελαφρύ, αβίαστο ρυθμό. Ίσως γι’ αυτό η επαναξιολόγησή του τώρα φαίνεται σχεδόν νοσταλγική — όχι επειδή είναι παλιό, αλλά επειδή είναι ειλικρινές.
Η μίξη των ανθρώπων που συμμετείχαν πρόσθεσε μια απροσδόκητη ισορροπία. Τα πιο νέα πρόσωπα έφεραν ενέργεια; τα πιο έμπειρα έφεραν σταθερό έδαφος. Σύντομες σημειώσεις προφίλ προσέφεραν ακριβώς αρκετό υπόβαθρο για να κάνουν όλους να νιώθουν πραγματικοί χωρίς να το μετατρέψουν σε παραγωγή.
Το έργο είναι μικρό, σίγουρα, αλλά το να είναι μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου δικτύου του δίνει μια δεύτερη ζωή. Κάθεται εκεί σαν ένα ξεχασμένο μπλοκ σχεδίων — ταπεινό, λίγο τραχύ γύρω από τις άκρες, αλλά αξίζει να το ξεφυλλίσεις.
